مقایسه دو جنگنده سوخو ۳۵ روسی با اف ۱۸ سوپرهورنت امریکایی

دوشنبه 9 تیر 1399 12:01 ب.ظنویسنده : MOSTAFA .

 
Top view of gray jet fighter banking away from camera. Under the fuselage is an external fuel tank

نیروی دریایی ایالات متحده قدرتمندترین نیروی دریایی جهان است که تعداد بالایی جنگنده در اختیار دارد جالب است بدانید که تعداد جنگنده های نیروی دریایی ایالات متحده به تنهایی از بسیاری از کشورهای جهان بیشتر بوده و از بیشتر نیروهای هوایی جهان از لحاظ کیفی و کمی نیز برتر است

در اواخر دهه 1980 نیروی دریایی ایالات متحده به جنگنده جدیدی نیاز داشت جنگنده های نیروی دریایی دیگر عمرعملیاتی شان به سر رسیده بود و از طرفی با پیشرفت دشمن دیرینه ایالات متحده یعنی کشور کمونیستی شوروی سابق در زمینه پدافند جنگنده ها نیروی دریایی توانایی رویاویی با سامانه های پدافندی جدید را نیز نداشتند

ان زمان نیروی دریایی ایالات متحده دارای جنگنده های ای 6 و ای7 بود که سریعا باید فکری برای جایگزینی انها میکرد اف 18 هورنت نیروی دریایی جایگزین مناسبی نبود هر چند هورنت ها جنگنده های قابلی بودند اما نه برد مناسبی داشتند و نه میزان سلاح قابل توجهی حمل میکردند اف 14 تامکت ها نیز تنها برای برتری هوایی و دفاع از ناوگروه ها در مقابل جنگنده های دشمن بودند و اصلا توانایی حمله به زمین نداشتند

یک فروند اف ۱۸ در کنار یک فروند اف ۱۴ هر دو متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده

 

در اواخر این دهه طرحی با نام هورنت 2 وجود داشت که سرانجام ان به ساخت جنگنده محبوب و توانمند اف 18 سوپرهورنت منجر شد
سوپر هورنت اولین پروازش را در سال 1995 میلادی انجام داد و در سال 2000 میلادی وارد به خدمت شد
قرار شد سوپر هورنت جایگزین جنگنده های ای 6 اف 14 و اف18 هورنت ها شوند

از همان ابتدا قرار شد تا سوپر هورنت برد بیشتری داشته باشد و میزان سلاح قابل توجهی را نیز بتواند حمل کند
سوپر هورنت دارای 40 درصد برد بیشتر و 32 درصد سوخت بیشتر نسبت به اف 18 هورنت بود و میزان استقامت ان نیز 50 درصد بیشتر از اف 18 هورنت بود

Su-35 in flight. (3826731912).jpg

سوپر هورنت قرار بود طی زمان تکامل یابد و در سالهای بعدی سیستمهای بروز تر و مدرن تری روی ان نصب شود
اف 18 سوپر هورنت از همان ابتدا از موتور به نام اف 414 استفاده میکرد که در حالت پس سوز 22000 پاوند قدرت داشت و میزان عمرعملیاتی ان نیز 6000 ساعت بود

سوپر هورنت در ابتدا از لحاظ الکترونیک و رادار هیچ تفاوتی نسبت به هورنت نکرده بود و فقط میزان حمل سلاح برد پروازی و سطح مقطع راداری و میزان سوخت قابل حمل ان نسبت به اف 18 هورنت بهبود چشمگیری یافته بود(همان طور که گفته شد قرار بود طی سالیان بعد این جنگنده دستخوش تغییراتی شود)

اما بعدا سوپر هورنت از این لحاظ نیز به شدت ارتقا یافت
اف 18 سوپرهورنت در ابتدا از همان رادار ای پی جی 73 (APG_73)اف 18 هورنت استفاده میکرد این رادار برد پایینی داشت به همین علت رادار جدیدی برای سوپر هورنت طراحی شد که ای پی جی 79 نام داشت(APG_79)
این رادار ارایه فازی فعال بود و اخلال روی ان به شدت سخت بود(به طور کلی اخلال روی رادارهای ارایه فازی بسیار دشوار است اما ممکن است) ای پی جی 79 دارای حداکثر برد 300 کیلومتر بود و سطح مقطع راداری 1 متر مربع را از 130 کیلومتری کشف میکرد یعنی یک جنگنده رافال فرانسه بدون هیچ سلاحی را میتوانست از 130 کیلومتری کشف کند این رادار توانایی درگیری همزمان با 8 هدف را داشت و دارای حالت روزنه ساختگی جهت تصویر برداری دو بعدی از سطح زمین بود و در زمینه کشف اهداف دریایی نیز به مراتب بهبود یافته بود این رادار در حدود 1360 ماژول داشت

سوپرهورنت از هشداردهنده راداری پیشرفته ای ال ار 67 وی 3 استفاده میکرد و از سامانه ای ال کیو 214 در زمینه ضد جنگ الکترونیک و از سامانه ای ال ایی 55 در زمینه ایجاد پارازیت و جنگ الکترونیک استفاده میکرد که توانایی اخلال روی عملکرد رادارها را داشت
سوپر هورنت بعدا مجهز به سامانه ای ال کیو 228 شد این یک غلاف بود که توانایی نشان گزار لیزری و تصویربرداری رنگی را نیز داشت که در شناسایی اهداف هوایی و زمینی به صورت غیرفعال و همچنین ناوبری شبانه جنگنده کاربرد بالایی داشت

سوپر هورنت زنبور زهر دار نیروی دریایی امریکا

 

سوپر هورنت همچنین دارای چها نمایشگر بزرگ است این جنگنده از نمایشگر هاد نیز بهره میبرد
سوپر هورنت در رزم هوایی از موشک های امرام سی و دی با برد های 105 و 180 کیلومتر و همچنین موشکهای فروسرخ سایدوایندر استفاده میکند سوپر هورنت همچنین میتواند از نسخه ایکس موشک سایدوایندر در رزم هوایی نزدیک استفاده کند که تصویر سازحرارتی است و موجب شده تا سوپرهورنت در داگفایت با جنگنده های مانورپذیر تر از خود نیز توانایی بالایی برای پیروزی در نبرد داشته باشد

نیروی دریایی ایالات متحده هم اکنون بیش از 500 فروند سوپر هورنت در اختیار دارد که البته همچنان اف 18 هورنت ها را نیز در خدمت نگه داشته است البته با عملیاتی شدن جنگنده نسل پنجم و رادارگریز اف 35 سی این جنگنده در کنار سوپرهورنت به ستون جنگنده های نیروی دریایی ایالات متحده تبدیل میشود و اف 18 هورنت ها نیز با نیروی دریایی ایالات متحده خداحافظی خواهند کرد و بعد از عمری خدمت به ایالات متحده به گورستان جنگنده های بازنشسته منتقل میگردد

اما شاید برایتان جالب باشد بدانید که سوپر هورنت در مقابل با سوخو 30 و یا سوخو 35 چگونه است؟

در زمینه موتور سوپر هورنت همان طور که گفته شد از موتور اف 414 استفاده میکند این موتور از لحاظ عمرعملیاتی مانند دیگر موتورهای جتگنده های غربی بر موتور جنگندده های روسی برتر است و 2500 ساعت نسبت به موتور ای ال 41 سوخو 35 و 4500 ساعت نسبت به موتور ای ال 31 سوخو 30 اس ام روسیه عمر بیشتری دارد و در این زمینه موتور سوپر هورنت بهتر است و مصرف سوخت کمتری نیز دارد

اما از لحاظ میزان رانش موتور موتور جنگنده های سوخو 30 و سوخو 35 از سوپر هورنت برترند و این موجب شده تا میزان رانش به وزن در سوخو 35 و سوخو30 به ترتیب اعداد 1/13و 0/96 باشد ک از میران رانش به وزن سوپر هورنت که 0/93 است بیشتر است و موجب چالاکی بیشتر دو جنگنده روسی شده است و در این زمینه سوخو 30 و 35 برتر هستند

سوخو ۳۵ پیشرفته ترین جنگنده عملیاتی روسیه

 

در زمینه رادار : سوپر هورنت از رادار ارایه فازی فعال استفاده میکند که تکنولوژی ان از رادارهای سوخو 30 و سوخو 35 برتر است سوخو 30 از ردار بارس و سوخو 35 از رادار اربیز استفاده میکند که هر دو ارایه فازی غیرفعال هستند رادار سوپر هورنت نسبت به رادار دو جنگنده روسی نسبت به جنگ الکترونیک مقاوم تر است و از طرفی سوپر هورنت میتواند از تمام توان رادار خود در رزم هوایی استفاده کند ک این امر در محیط های الوده به جنگ الکترونیک بسیار سودمند است در حالی که سوخو 35 فقط از 70 درصد توان رادار میواتند در رزم هوایی استفاده کند تنها برتری رادار سوخو 30 و سوخو 35 برد بیشتر و میزان پوشش بیشتر انها است که البته این مسله را بابد در کنار سطح مقطع راداری دو جنگده دید

رادار سوپر هورنت همچنین دقت بیشتری نیز دارد
سوپر هورنت سطح مقطع راداری 1 متر مربع دارد و نسبت به هورنت که سطح مقطع راداری در حدود 5 متر مربع داشت کاهش قابل ملاحظه ای یافته است(به وضوح میتوان تغییرات در طراحی وروری هوا سوپر هورنت نسبت به هورنت را مشاهده کرد که خود در کاهش سطح مقطع راداری جنگنده تاثیر زیادی داشته است) در حالی که سوخو 35 دارای سطح مقطع رادای 2 متر مربع و سوخو 30 5 متر مربع است که موجب میشود تاکشف انها اسانتر شود
همان طور که گفته شد سوپر هورنت نسبت به دو رقبب روسی یعنی سوخو 35 و سوخو 30 اس ام سطح مقطع راداری پایینتری دارد و در نتیجه کشف ان توسط رادارها دشوارتر است(البته قابل به کشف هست اما در برد کمتری سوپرهورنت نسبت به سوخو 35 و 30 کشف میشود)
رادار اربیز سوخو 35 که ارایه فازی غیرفعال است (این که میگوییم ارایه فازی فعال به این معنا است که تمام فرستنده ها و گیرنده ها هر کدام توسط منبعی جداگانه تغذیه میشوند اما در ارایه فازی غیرفعال همه توسط یک منبع تغذیه میشوند به همین دلیل نیز اخلال روی رادار ارایه فازی فعال به نسبت به ارایه فازی غیرفعال دشوار تر است)

میگفتیم... رادار بارس سوخو 30 سطح مقطع راداری 1 متر مربع را از فاصله ای در حدود 140 کیلومتری کشف میکند و رادار اربیز سوخو 35 نیز این سطح مقطع راداری را از حدود 200 کیلومتری کشف میکند یعنی سوخو 30 میتواند یک سوپرهورنت و یا یک رافال را که هیچ سلاحی روی انها نصب نباشد را از 140 کیلومتری و سوخو 35 از 200 کیلومتری کشف کند

در طرف مقابل رادار ای پی جی 79 سوپرهورنت سطح مقطع راداری 1 متر مربع را از 130 کیلومتری کشف میکند در نگاه اول میبینم که برد رادار سوپرهورنت به نسبت کمتر است پس قاعدتا باید زودتر کشف شود اما در اینجا به دلیل این که سوپرهورنت سطح مقطع راداری به مراتب کمتری به نسبت به دو جنگنده روسی دارد میتواند این دو را سریع تر و یا همزمان کشف کند( در اغلب موارد هم همین طور است اغلب رادارهای جنگنده های روسی بردی به مراتب بیشتر از رادارهای جنگنده های غربی دارند اما سطح مقطع راداری کوچکتر جنگنده های غربی موجب میشود که معمولا رقبا غربی باشند که زودتر هدف را کشف میکنند مثلا سوخو 35 رادارش سطح مقطع راداری 3 متر مربع را از برد 400 کیلومتری کشف میکند ابن عدد واقعا خیره کننده است اما در مقابل با رقبایی چون سوپر تورنت یا تایفون یا رافال در رزم هدایی دور صعیفتر است (البته به دلایل مختلف )

با توجه به این که سوخو 30 دارای سطح مقطع راداری 5 متر مربع است سوپر هورنت میتواند ان را از فاصله بیش از 200 کیلومتری کشف کند و سوخو 35 نیز که دارای سطح مقطع راداری 2 متر مربع است در فاصله ای در حدود 200 کیلومتری (کمی کمتر) توسط سوپر هورنت کشف میشود

البته نکته ای که وجود دارد ان است که در یک جنگ جنگنده بر روی ان سلاح نصب میشود و موشکهایی که در اویزگاه های خارجی جنگنده نصب میشوند موجب افزایش سطح مقطع راداری جنگنده میشوند و موجب میشود تا در برد بیشتری کشف شوند
با این حال مشخص است که طبق اعداد بالا سوپرهورنت به راحتی زودتر سوخو 30 را کشف میکند و در مقابل با سوخو 35 نیز تقریبا همزمان یکدیگر را کشف میکنند

البته برای قفل بر روی یکدیگر تقریبا باید به نصف اعدادی که در بالا گفته شد برسند تا بتوانند بر روی هدف قفل کنند (مثلا اگر سوپرهورنت هدف را در 200 کیلومتری کشف میکند در فاصله در حدود 100 کیلومتری حال کمی بیشتر میتواند روی ان قفل کند و اقدام به شلیک موشک کند)

از طرفی در زمان جنگ جنگ الکترونیک موجب میشود تا جنگنده ها در برد کمتری اهداف خود را کشف کنند البته سوپرهورنت رادارش نسبت به دو سوخوی روسی همان طور که ذکر شد در مقابل اخلال مقاوم تر است و دقتش نیز بیشتر است و به دبیل ارابه فازی فعال بودن رادار ای پی جی 79 سوپر هورنت این جنگنده در شرایط جنگ الکترونیک میتواند از تمام توان رادار استفاده کند در حالی که سوخو 35 در هر شرایطی فقط از 70 درصد توان رادار در رزم هوایی میتواند استفاده کند و از طرفی نیز غلافهای جنگ الکترونیک غربی بر روسی برتری دارند و در این زمینه نیز برتری با نمونه غربی است( به طور کلی در این زمینه روسها همیشه از غرب ضعیفتر بودند البته غلافهای جنگ الکترونیک روسی نیز کارایی لازم را دارند اما نسبت به غلافهاب غربی ضعیفترند و برتری غرب در زمینه جنگ الکترونیک خود عاملی در برتری جنگنده های انها در رزم هوایی نیز میباشد)

سوخو 30 برای کشف هدف به صورت غیرفعال و بدون استفاده از رادار جنگنده از سامانه ای به نام OEPS_30استفاده میکند این سامانه که در جلوی کابین جنگنده نصب شده است میتواند بوسیله حرارت جنگنده هدف را از فاصله 20 کیلومتری در صورت نزدیک شدن هدف از روبرو و از فاصله 80 کیلومتری در صورت ان که سوخو 30 از پشت سر به هدف نزدیک شود و هدف نیز با پس سوز روشن حرکت کند را دارد(به این معنی که اگر سوپر هورنت از پس سوز استفاده کند و سوخو 30 با رادار خاموش از پشت سر به سوپر هورنت نزدیک شود سوخو 30 از فاصله 80 ک م میتواند اف 18 سوپرهورنت را کشف کند)

سوخو 35 دراین زمینه از سانانه OLS_35 استفاده میکند این سامانه یک جنگنده با پس سوز روشن را از پشت سر از 90 کیلومتری و از روبرو از 35 کیلومتری کشف میکند
سوپرهورنت چنین سامانه ای را ندارد البته این جنگنده از غلاف ناوبری و نشان گزاری ای اس کیو 228 استفاده میکند که توان کشف یک هدف از 55 کیلومتری را دارد و توان کشف اهداف هوایی به صورت غیرفعال را نیز دارد البته برد ان به پای برد سامانه او ایی پی اس 30 و او ال اس 35 نمیرسد و در این زمینه یعنی کشف هدف به صورت غیرفعال سوخو 30 و 35 برترند هرچند عملا این سوپرهورنت است که به دلیل برخورداری از غلافهای جنگ الکترونیک برتر و رادار بهتر و سطح مقطع راداری کمتر زودتر سوخو 35 و سوخو 30 را کشف میکند

همچنین رادار سوپر هورنت توانایی درگیری همزمان با 8 هدف را دارد و در مقابل رادار بارس سوخو 30 توانایی درگیری همزمان با 4 هدف را داراست

 

اف ۱۸ سوپر هورنت 

 

سوخو 30 در رزم هوایی میتواند تا 12 موشک هوا به هوا را حمل کند این جنگنده میتواند موشکهای هدایت راداری فعال ار77 و یا هدایت راداری نیمه فعال ار 27 و یا موشک های فروسرخ و گرمایاب ار 73 استفاده کند در یک پرواز گشتی به طور معمول سوخو 30 از 6 موشک راداری فعال و 2 موشک ار 73 استفاده میکند (حال توجه کنید که اگر هر کدام از این موشکها سطح مقطع راداری در حدود 0/5 متر مربع داشته باشند تا چه حد سطح مقطع راداری سوخو بزرگ میشود و کشف ان اسانتر البته این موضوع برای سوخو 35 و سوپر هورنت و ... نیز صدق میکند اما به دلیل سطح مقطع راداری خام کمتر سوپر هورنت این جنگنده زودتر سوخو 30 را کشف کرده و تقریبا همزمان سوخو 35 را کشف میکند)

قبل از ان که به قیاس سوپر هورنت با سوخو 30 و 35 در یک رزم هوایی دور بپردازیم بهتر است یک بار دیگر این موضوع را برای شما بیان کنیم

یک فروند سوخو ۳۰ در کنار یک فروند سوخو۳۵

 

اول بهتر است یه توضیحی راجب موشکهای هدایت راداری فعال بدم
درست است خیلی از این مدل موشکها بردی در حدود 100 کیلومتر حال کمی بیشتر یا کمتر دارند اما این موشکها در حقیقت در برد زیر 70 کیلومتر شانس پیروزی دارند اماچرا؟

پس از این که جنگنده روی هدف قفل کرد رایانه معادله حرکت هدف را حساب میکند و زمان و مکان تقریبی رسیدن موشک به هدف را میدهد و موشک به سمت هدف شلیک میشود این موشک در فاصله حدود 25 کیلومتری(حالا کمی بیشتر یا کمتربسته به موشک) هدف رادار خود موشک روشن و به اسکن اسمان میپردازد تا هدف را کشف و قفل کند اما در طی این مسیر اگر هدف دست به یک تغییر بزرگ در مسیر خود بزند و زاویه پروازی خود را تغییر دهد موشک در انهدام هدف ناموفق و نمیتواند هدفش را کسب کند زیرا امروزه با هشدار دهنده های راداری روی جنگنده ها پس از قفل راداری روی انها جنگنده متوجه میشود و میتواند با مانور و تغییر کلی مسیرش از دست موشک فرار کند به همین دلیل برد واقعی این موشکها کمتر از 70 کیلومتر است
از طرفی سوپر هورنت در رزم هوایی میتواند در یک پرواز گشتی معمولا 4 موشک هوا به هوا امرام و دو موشک فروسرخ سایدوایندر حمل کند

اف ۱۸ سوپر هورنت

امرام تا به حال در نبردهای مختلف خوش درخشیده است و کارنامه درخشانی از جمله سرنگونی میگ 29 را دارد از ان طرف ار 77 روسها در جنگی شرکت نداشته است اما در ازمایشهای هند و اندونزی بر روی این موشک ار77 عملکرد ضعیفی داشته است و موفق به سرنگونی اهداف فرضی اش نشده است
سوپر هورنت در رزم هوایی دور به دلیل بهره مندی از رادار ارایه فازی فعال سلاح برتر و غلافهایی برتر در زمینه جنگ الکترونیک بر سوخو 30 و سوخو 35 برتری دارد

اما در رزم هوایی نزدیک عوامل مختلفی در پیروزی در داگفایت موثر اند که مهارت خلبان از جمله مهم ترین عوامل ان میباشد


کابین کاملا دیجیتال سوخو ۳۵


خروجی موتور سوخو ۳۵ مجهز به تغییر بردار رانش ۳بعدی

سوخو 30 و سوخو 35 هر دو به مراتب چالاک تر از سوپرهورنت هستند و این خود مزیتی برای دو سوخو روسی در رزم هوایی نزدیک است نیروی رانش بیشتر موتورشان و برتری میزان رانش به وزن سوخو 30 و سوخو 35 نسبت به سوپر هورنت خود موجب چالاکی به مراتب بیشتر سوخوها نسبت به سوپرهورنت شده است البته از ان طرف با ورود به خدمت موشک تصویرساز حرارتی سایدوایندر ایکس که توانایی هدف قرار دادن جنگنده ای که در پشت سر نیز قرار دارد را دارد موجب شده تا سوپر هورنت در برابر رقبای چالاک تر روسی خود شانس برابری داشته باشد

موشکهای تصویر ساز حرارتی

را میتوان بدون قفل به هدفی که در پشت سر نیز قرار دارد شلیک کرد بدین صورت که پس از شلیک موشک (مثلا سایدوایندر ایکس) موشک با چرخشی 180 درجه ای دور میزند و سپس با جستجوگر خود هدف را کشف کرده و بر روی ان قفل میکند این گونه موشک ها(تصویر ساز حرارتی) در مقابل فلر و اقدامات متقابل به شدت مقاوم اند و فرار از دست انها تقریبا غیر ممکن است

در رزم هوایی نزدیک سوخوها از موشک فروسرخ ار 73 استفاده میکنند که ان هم در کنار پیتون 4 اسراییل تا قبل از ساخت موشک های تصویر ساز حرارتی برترین موشک های فروسرخ بودند (در حال خاضر نیز ار 73 جز برترین موشک های فروسرخ جهان است که ساخت روسها میباشد)

اما در حمله به زمین

طبق معمول به دلیل دست بلند جنگنده های غربی برتری با انهاست
سوپر هورنت میتواند تسلیحات دور ایستایی چون موشک کروز پنهان کار ای جی ام 158 ایی ار با برد 1000 کیلومتر و یا موشک ای جی ام 154 با برد 500 ک م(نسخه ای که دارای موتور است) را حمل کند برد بالای این تسلیحات موجب شده تا سوپر هورنت از فاصله ای بسیار بالا و به دور از دسترس هر گونه سامانه پدافندی هدفش را منهدم سازد این درحالی است که دوربرد ترین سلاح سوخو ها موشک خا 59 میباشد که 285 ک م برد دارد که هم برد کمتری دارد و هم در قیاس با ای جی ام 158 ضعیفتر است

تصویری زیبا از یک فروند سوپر هورنت بر روی ناو هواپیمابر

 

خا 59 فعلی در مقابل جنگ الکترونیک نیز اسبب پذیرند و مشکلش نیز ان است که تا لحظه برخورد باید توسط خلبان هدایت شود که خود ضعفی محسوب میشود البته لازم به ذکر است که نسخه جدید خا 59 (اگه اشتباه نکنم اسمش ام کی 2 بود)در حدود 550 ک م برد دارد و سطح مقطع راداری پایینی داشته و همچنین به طور کامل خودکار است و در اینده عملیاتی خواهد شد

با این حال از این لحاظ فعلا سوپرهورنت سرتر است همچنین سوپرهورنت میتواند از بمبهای اس دی بی با برد 130 ک م در صورت پرتاب از ارتفاع بالا استفاده کند اما در طرف مقابل سلاح مشابهی برای دو جنگنده روسی وجود ندارد

بنابراین در این زمینه نیز سوپرهورنت ایالات متحده به دبیل بهره مندی از تسلیحات هوا به زمین پیشرفته نسبت به تسلیحات هوا به زمین روسی برتر است

یک فروند سوپرهورنت در کنار یک هورنت نیروی دریایی امریکا


سوپرهورنت سوخو 35 و سوخو 30 هر سه در حدود 8 تن سلاح حمل میکنند و در این زمینه برابرند
سوخو 30 و سوخو35 از موشکهایی چون موشک خا 59 و یا موشک ضد کشتی و ضد تشعشع خا 31 و بمبهای سری کاب استفاده میکنند
سوخو 35 دارای برد انتقالی 3600 کیلومتر ان هم بدون مخزن سوخت خارحی است و با دو مخزن سوخت خارجی بردش به 4500 ک م میرسد

برد سوخو 30 در صورت تجهیز به مخزن سوخت خارجی به 3000 کیلومتر میرسد و برد سوپرهورنت نیز در حدود میباشد
سوپر هورنت جنگنده پیشرفته و محبوبی است و چه در رزم هوایی و چه در حمله به زمین توانایی بسیار بالایی دارد

سوپر هورنت در رزم هوایی از تمام جنگنده های عملیاتی فعلی روسیه برتر است و در نیروی دریایی ایالات متحده نیز محبوبیت خاصی دارد

نویسنده : امیرحسین جعفری


آخرین ویرایش: دوشنبه 9 تیر 1399 12:11 ب.ظ

 

 
img
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات