جنگ یوم کیپور (قسمت دوم)

دوشنبه 26 اسفند 1398 07:57 ق.ظنویسنده : MOSTAFA .

 

جنگ سرنوشت ساز و هجده روزۀ اکتبر (یوم کیپور)، روز شنبه 6 اکتبر 1973 درحالیکه بسیاری از شهروندان یهودی در کنیسه ها مشغول نیایش بودند آغاز شد و در این روز، ارتشهای مصر و سوریه از جنوب و شمال، اسرائیل را هدف حمله غافلگیر کننده قرار دادند.

گزارش شاهدان روایت می کند که مردان اسرائیلی که اکثر آنها عضو نیروهای ذخیره ارتش بودند با آگاهی از حمله به سرزمین پدری خود، درحالیکه در نیایش بودند، «صیصیت ها» (شال سفید رنگ نماز) را از شانه پائین آوردند و با شتاب به خانه بازگشتند و لباس رزم پوشیده به سرعت خود را به پادگانها رساندند تا رهسپار جبهه شوند و از خاک خود دفاع کنند.

بر اساس گزارش ها، ساعت دو بعد از ظهر «یوم کیپور» (روزه ای که از شامگاه روز پیش آغاز شده بود و تا حدود هشت شب ادامه می یافت)، حمله ارتشهای سوریه و مصر به طور هم زمان آغاز گردید و از آنجا که ارتش اسرائیل بر نیروهای ذخیره خود تکیه داشت و شمار سربازان شاغل نیز محدود بود، مشکل دیگری که وجود داشت، خاموشی رادیو اسرائیل به احترام «یوم کیپور» بود، که اطلاع رسانی و بسیج عمومی را مشکل می کرد.

حمله به شمال اسرائیل، با پرواز جنگنده بمب افکن های روسیِ ارتش سوریه علیه پایگاههای نظامی و قرارگاه های ارتش اسرائیل و همچنین آتشباری بسیار سنگین توپخانه در طول خطوط آتش بس در ارتفاعات گولان آغاز شد، که ارتش سوریه پس از ساعتها آتشباری یا در اصطلاح نظامی «نرم کردن دشمن» با استعداد سه لشگر پیاده نظام و صدها تانک، به حمله گسترده ای دست زد و به سرعت وارد خاک اسرائیل شد.

همزمان، کماندوهای سوری، از فراز هلیکوپترها در قله کوه «حرمون» که اسرائیل در آنجا یک پایگاه پیشرفته دیده بانی الکترونیکی برپا ساخته بود، پیاده شدند و این نقطه بسیار مهم را تصرف کردند.

گفتنی است این قرارگاه تنها نقطه ای در شمال اسرائیل بود که تسلیم نیروهای سوری شد و در ارتفاعات گولان، نیروهای اسرائیلی با آن که از نظر تعداد بسیار کمتر از واحدهای سوری و کاملا غافلگیر شده بودند، پس از یک رشته عقب نشینی های تاکتیکی، حمله به مواضع دشمن را آغاز کردند و نیروهای سوری را به حال دفاعی و عقب نشینی در آوردند.
جبهۀ شمال

حمله به شمال اسرائیل، با پرواز جنگنده بمب افکن های روسیِ ارتش سوریه علیه پایگاههای نظامی و قرارگاه های ارتش اسرائیل و همچنین آتشباری بسیار سنگین توپخانه در طول خطوط آتش بس در ارتفاعات گولان آغاز شد و ارتش سوریه پس از ساعت ها آتشباری یا در اصطلاح نظامی «نرم کردن دشمن»، با استعداد سه لشگر پیاده نظام و صدها تانک، به حمله گسترده ای دست زد و به سرعت وارد خاک اسرائیل شد.

همزمان، کماندوهای سوری، از فراز هلیکوپترها در قله کوه «حرمون» که اسرائیل در آنجا یک پایگاه پیشرفته دیده بانی الکترونیکی برپا ساخته بود، پیاده شدند و این نقطه بسیار مهم را تصرف کردند.

گفتنی است این قرارگاه تنها نقطه ای در شمال اسرائیل بود که تسلیم نیروهای سوری شد و در ارتفاعات گولان، نیروهای اسرائیلی با آن که از نظر تعداد بسیار کمتر از واحدهای سوری و کاملا غافلگیر شده بودند، پس از یک رشته عقب نشینی های تاکتیکی، حمله به مواضع دشمن را آغاز کردند و نیروهای سوری را به حال دفاعی و عقب نشینی در آوردند.
مروری بر روزشمار جبهۀ شمالی

تاریخ جنگ کیپور (6 اکتبر 1973) نشان میدهد که در اولین روز حمله اعراب، نیروهای سوری تقریبا در سرتاسر ارتفاعات گولان پیشروی کرده بودند ولی تیپ زرهی هفتم ارتش اسرائیل آنها را متوقف کرد و  در روز دوم جنگ (یکشنبه 7 اکتبر 1973) نبردهای سنگین در تمام طول جبهه ادامه داشت و تلفات بسیاری به هر دو طرف وارد شد.

همچنین روز سوم (دوشنبه) واحد دیگری به فرماندهی سرتیپ موشه پلد به سربازان سپاه شمال به فرماندهی ژنرال خوفی پیوست و پاتک ارتش اسرائیل علیه واحدهای پیشرو سوری آغاز شد و در پایان روز چهارم (سه شنبه) نیروهای سوری تقریبا از همه نواحی تحت تسلط خود عقب نشینی کردند.
در روز پنجم نبردها (10 اکتبر) عقب نشینی نیروهای سوری تکمیل شده بود و آنها کاملا به پشت خطوط آتش بس جنگ شش روزه 1967 عقب نشسته بودند.
بر اساس گزارش های جنگ، تلفات ارتش سوریه در این پنج روز بسیار سنگین بود.
همچنین متجاوزین سوری، هنگام عقب نشینی حدود 300 تانک و نفربر زرهی از خود در جبهه باقی گذاشتند که بسیاری از آنها در نتیجه آتش زرهی واحدهای اسرائیلی آسیب دیده بود و بسیاری دیگر را سربازان سوری رها ساخته و خود به پشت جبهه گریخته بودند.
از روز ششم (11 اکتبر) حمله متقابل ارتش اسرائیل به داخل خاک سوریه آغاز شد و واحدهای اسرائیلی در جاده ای که به دمشق منتهی می شد به پیشروی پرداختند و چند روستای سوری را تصرف کردند. از آنجا که ارتش سوریه از احتمال رسیدن ارتش اسرائیل به حومه دمشق بسیار نگران شده و از ارتش عراق کمک خواسته بود، دو لشگر عراقی به مصاف سربازان اسرائیلی شتافتند و نبرد دشواری درگرفت که پس از ساعاتی سرنوشت آن رقم خورد و سربازان عراقی با دادن تلفات سنگین و باقی گذاشتن 80 ارابه تانک، جبهه را ترک گفتند و عقب نشینی کردند.
ارتش اسرائیل که در روزهای نخستین نبرد در جبهه شمالی توانسته بود نیروهای ارتش سوریه را ناچار به عقب نشینی کند، در روزهای بعد به پیشروی در خاک آن کشور ادامه داد و یک نقطه بلند و استراتژیک را به نام «کفر شمس» در 13 اکتبر با دادن تلفات ناچیز به تصرف در آورد. ارتش سوریه که از ناتوانی خود آگاهی داشت، پیشتر واحدهائی از ارتشهای عراق و اردن را نیز به کمک طلبیده بود. ولی این واحدها دلاوری چندانی نشان ندادند و تاثیر آنها بر رویدادهای جبهه ناچیز بود. واحدهای اسرائیلی توانسته بودند موقعیت خود را در داخل خاک سوریه بسیار مستحکم سازند که ارتشهای سه کشور (سوریه، عراق و اردن) نتوانستند آن را متزلزل کنند.

در شب بین 21 و 22 اکتبر (در شانزدهمین روز جنگ) تکاوران ارتش اسرائیل توانستند با یک پاتک تحسین برانگیز کوه «حرمون» و دستگاههای دیده بانی الکترونی این کشور را از تصرف ارتش سوریه خارج کنند.

در جریان نبرد در جبهه ارتفاعات گولان، ارتش سوریه جمعا بیش از 1،100 دستگاه تانک را از دست داد که شماری از آنها از جدیدترین نوع تانکهای روسی آن دوران، T-62 بود.

سوری ها در همان روزهای نخست نبرد در خط مقدم جبهه 65 سرباز اسرائیلی را به اسارت گرفته بودند. سه سرباز اسرائیلی دیگر نیز پس از اعلام آتش بس به اسارت در آمده بودند. شمار سربازان سوری در اسارت اسرائیل 392 تن بود.

نیروی هوائی اسرائیل در همان هفته نخست نبرد توانست نیروی هوائی سوریه را به کلی نابود کند و برتری مطلق هوائی به دست آورد و از آن هنگام علاوه بر کمک رسانی به نیروهای زمینی و زرهی، به انجام ماموریتهای راهبردی پرداخت و از جمله نواحی حساس و نظامی در داخل شهر دمشق و شهرها و بنادر دیگر آن کشور را بمباران کرد و به تاسیسات زیربنائی سوریه (جاده ها، فرودگاهها، نیروگاههای برق و غیره) آسیب جدی وارد ساخت.

در جریان این عملیات بخش اعظم موشکهای روسی مستقر در سوریه نیز نابود شد.

گفتنی است، تصرف دوباره کوه «حرمون» که بر بخش بزرگی از خاک سوریه تا شهر دمشق تسلط دارد از اهمیت راهبردی ویژه ای برخوردار بود و حومه پایتخت سوریه را در تیررس توپخانه سنگین اسرائیل قرار می داد.
در 22 اکتبر 1973 هنگامی که ارتش سوریه قطعنامه 338 شورای امنیت را پذیرفت و عملیات جنگی را متوقف کرد، نیروهای اسرائیلی در فاصله 40 کیلومتری از خاک دمشق قرار داشتند و سرتاسر ارتفاعات گولان از تسلط سوریه رهائی یافته بود.

ادامه دارد...
امین کرمی زنجانی

آخرین ویرایش: - -

 
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

 
img
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic