پهپاد آلمانی kzo

شنبه 9 آبان 1394 01:14 ق.ظنویسنده : MOSTAFA .

 
شركت Rheinmetall ( كه سابقاً STN Atlas Elektronik نامیده میشد )، سازندهی پرندههای بدون سرنشین برای ارتش آلمان است.

KZO برای بهدست آوردن تصویر بلادرنگ از هدفها، موقعیت اهداف ثابت و سرعت اهداف متحرك، از سیستم حسگر مادون قرمز استفاده میكند. اطلاعات مربوط به هدف از پرنده و در مسافت دورتر از 100 كیلومتر به ایستگاه زمینی منتقل میشود تا برای عملكرد مؤثر سیستمهای دیگر نظیر توپخانه بردبلند، راكتها و موشكها مورد استفاده قرار گیرد. این هواپیمای بدون سرنشین را میتوان در تمام شرایط آب و هوایی و به هنگام شب یا روز بهكار گرفت.


مدلهای مختلف این هواپیمای بدون سرنشین

این هواپیمای بدون سرنشین كه در سه مدل ساخته شده، مأموریتهای شناسایی و مراقبت را انجام میدهد و میتواند یك مسافتیاب لیزری و یك تعیینكننده مختصات هدف را نیز با خود حمل كند.

مدل صادراتی این هواپیمای بدون سرنشین، TUcan نام دارد .Tvcan قادر به حمل و جابهجایی بارهای مختلفی بر حسب نیازهای كشور سفارش دهنده است.

دو مدل جنگ الكترونیكی این هواپیمای بدون سرنشین (Mucke ECM)و Fledermaus (ESM) نامیده میشوند.

ECM، حامل سیستم هایی نظیر مختل كنندههای رادار در باند 20 تا 110 مگاهرتز و یا باند 100 تا 500 مگا هرتز است و ESM شامل سیستم هایی برای تعیین محل فرستنده های دشمن بر اثر انتشار سیگنالهای رادیویی می باشد . اطلاعات مربوط به تعیین موقعیت دشمن و ویژگی های سیگنالهای رادیویی به ایستگاه كنترل زمینی منتقل می شود .



هواپیمای بدون سرنشین kzo

این هواپیمای بدون سرنشین ،یك هواپیمای دوباله با ،بالهای كوتاه است كه پهنای بال آن 3/43 متر ،طول آن 2/29 متر و ارتفاعش 0/96 متر می باشد .اندازه این پرنده كوچك ،ساختار آن از مواد تركیبی و طرح آن به گونه ای است كه از دید رادارهای مادون قرمز و آشكارسازهای تلوزیونی مخفی می ماند .



بارمفید KZO

این پرنده بر حسب شرایط و مقتضیات عملیات، بارهای مختلفی را میتواند حمل كند. حداكثر قابلیت حمل بار این پرنده، 35 كیلوگرم و حداكثر وزن پرتاب آن 126 كیلوگرم می باشد .

Kzo در ارتش آلمان حملكنندهی سیستم جستجوگر مادون قرمز zeiss ophelios WBG كه در طول موج 12 میكرون عمل می كند و نیز رادار synthetic – aperture است ،یك سیستم ثبت اطلاعات درون هواپیمای بدون سرنشین نصب شده كه اطلاعات بدست آمده را از هواپیمای بدون سرنشین و توسط باند اطلاعات كامپیوتری به ایستگاه كنترل زمینی منتقل می كند .

نصب یك مسافت یاب لیزری و سیستم تعیین كننده مختصات هدف به kzo امكان داده تا به عنوان یك هواپیمای بدون سرنشین جنگی بی سرنشین مورد استفاده قرار گیرد .
موتور هواپیمای بدون سرنشین kzo
پرنده kzo با یك موتور دو سیلندر Fichtel and sachs كه 24 كیلووات نیرو تولید می كند ،به حركت در می آید نیروی این موتور می تواند یك ملخ دو پره ای را بچرخاند .
واحدهای پرتاب
تعداد باتریهای سیار با قابلیت آمادهسازی سریع كه در این پهپاد و در هر مأموریت توسط ارتش آلمان مورد استفاده واقع میشود، بستگی به نیازهای عملیاتی خواهد داشت. یك سامانه بیسرنشین KZO برای ارتش آلمان شامل دو سامانه زمینی است. هر سامانه زمینی شامل یك سامانه كنترل زمینی سیار به همراه یك خودرو تجهیزات ارتباط مخابراتی، یك خودرو پرتابگر، یك خودروی بازیافت و یك خودروی بازسازی و مرمت وسیله پرنده میباشد.
خودروی ایستگاه زمینی دارای محافظی است كه آن را در برابر خطرات ناشی از تشعشعات هستهای، جنگهای بیولوژیكی، شیمیایی و پالسهای الكترومغناطیسی محافظت مینماید.

اعزام هواپیمای بدون سرنشین kzo

ارتش آلمان بر حسب شرایط و مقتضیات عملیات، kzo را از سكوهای پرتاب سیار پرتاب میكند،یك سیستم kzo ارتش آلمان شامل 10 هواپیمای بدون سرنشین با سیستم كنترل زمینی است .

هر سیستم زمینی در بر گیرنده یك ایستگاه كنترل زمینی سیار باخودروی مخابراتی رابط دادهها، سكوی پرتاب، سكوی بازگشت و فرود وسایل و بازسازی میباشد.

بازگردانی
پناهگاه ویژه ایستگاه كنترل زمینی برروی وسیلهی نقلیه نصب شده و از ایستگاه در برابر عوامل ش- م- ه- (NBC) و پالسهای الكترومغناطیسی حفاظت به عمل میآورد.

ایستگاه كنترل زمینی كه میتواند همزمان دو پرنده را كنترل كند، به سه ایستگاه كاری رایانهای جهت برنامهریزی ماموریت كنترل پرواز، نشان دادن آن در نمایشگر و ارزیابی اطلاعات و تصاویر منتقل شدهی مربوط به هدف، مجهز میباشد.

هواپیمای بدون سرنشین KZO از كانتینرهای ذخیره و پرتاب یكسان استفاده میكند و ایستگاه كنترل زمینی آن مانند هواپیمای بدون سرنشین رزمی Taifun است. كانتینر پرتاب ( با طول 3/05 متر ،عرض 2/44 متر و ارتفاع 2/44 متر ) همیشه بر روی یك كامیون قرار دارد.

سكوی پرتاب مورد نیاز برای هواپیمای بدون سرنشین kzo سكویی به ابعاد100*100 متر مربع است . این سیستم را پس از قرار دادن بر سكوی پرتاب می توان ظرف 30 ثانیه آماده پرتاب نمود ، رایانهی ایستگاه كاری در خودروی فرماندهی برای برنامهی پرتاب، پرواز، انتقال اطلاعات و بازگشت هواپیمای بدون سرنشین مورد استفاده قرار میگیرد. مجموعهی اطلاعات كامل شده از ایستگاه فرماندهی به رایانهی كنترل پرواز كه روی هواپیمای بدون سرنشین نصب شده است، منتقل میگردد. انتقال اطلاعات از فرماندهی به كاربر پرواز، موجب آگاهی او از آخرین دستورالعملهای مأموریت و پرواز در حین پرواز هواپیمای بدون سرنشین میگردد.

برای حمل و نقل و نگهداری آسانتر، بالهای این پرنده قابلیت تا شدن را دارند؛ ولی به هنگام پرتاب، تا نمیشوند. كاربر پرواز شروع پرتاب را مشخص میكند و خرج پرتاب كه راكت كوچكی است، روشن میشود. با نیروی خرج پرتاب، هواپیمای بدون سرنشین از كانتینر پرتاب، به بیرون رانده میشود و موتور محرك راكت پس از پرتاب از هواپیمای بدون سرنشین جدا می شود.


Uplink اطلاعات تصویری از فرمانده و downlink اطلاعات به اپراتور، در مقابل ایجاد پارازیت نیروهای دشمن مقاوم است. downlink از طریق باندku می تواند با برد بیش از 150 كیلومتر از ایستگاه كنترل زمینی عمل كند. این برد در محیطهای پر تراكم جنگ افزارهای الكترونیكی دشمن، به 100 كیلومتر كاهش می یابد .
این هواپیمای بدون سرنشین معمولا با سرعت 150 كیلومتر در ساعت به سمت منطقه هدف پراز می كند و حداكثر سرعت آن 250 کیلومتر برساعت است .پس از رسیدن به منطقه هدف ،سرعتش به 120 km/h كاهش می یابد .ارتفاع عملكرد آن 300 تا 3500 متر است و بیش از 5/3 ساعت توان مقاومت دارد .

این هواپیمای بدون سرنشین به دنده فرود مجهز نشده است؛ درعوض برای فرود آمدن در منطقه مورد نظر، از چتر و كیسههای هوایی استفاده میشود. مساحت زمین مورد نیاز برای بازگشت دادن هواپیمای بدون سرنشین باید 200 *200 متر مربع باشد .

آخرین ویرایش: شنبه 9 آبان 1394 01:16 ق.ظ

 

 
img
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic